Birebir Tebliğ, Kalpten Kalbe Yolculuk

Birebir tebliğ, bir gönülden diğer gönle ulaşmanın en doğrudan yolu. Sözler sadece bilgi aktarmaz; davranışlarımız, bakışlarımız, sabrımız ve samimiyetimiz de mesajın bir parçasıdır. Tebliğcinin niyeti bu yolculukta en önemli rehberdir; çünkü Allah, kullarını kalbinden tanır. Bu nedenle her tebliğ, önce tebliğcinin iç dünyasında başlar ve kalbinde manevî bir hazırlık gerektirir.

Tebliğe çıkmadan önce niyetin saf olması, kalbi arındırmak için kısa bir zikir veya dua ile ruhu tazelemek çok önemlidir. “Allah’ım, sözlerimi ve kalbimi sadece Senin rızan için saf eyle, beni gurur ve kibirden uzak tut” demek, kalbin odaklanmasına ve samimiyetin artmasına yardımcı olur.

Haya ve tevazu ise tebliğcinin temel özelliklerinden olmalıdır; kendini karşı tarafla eşitlemeden, üstünlük taslayarak yapılan tebliğ etkisini kaybeder. Günlük ibadetler ve kısa dualar ruhu tazeler, tebliğe çıkarken içsel bir güç sağlar.

Tebliğ sırasında karşımızdakini anlamak, sabır ve hoşgörü ile yaklaşmak gerekir. Farklı tepkilerle karşılaşılsa da, egoyu kontrol etmek ve kalpten konuşmak önemlidir. Kelimeler kalpten çıktığında, mesaj çok daha derin bir şekilde karşı tarafa ulaşır. Beden dili, göz teması ve içten bir duruş, sözcüklerin gücünü destekler. Bu süreçte sürekli olarak Allah’a teslimiyet bilinciyle hareket etmek, tebliği huzurlu ve samimi kılar. “Allah’ım, kalbimi aç, sözümü doğru eyle, karşımdaki kalbe nurunu ulaştır” demek, hem kendimizi hem de karşımızdakini manevî olarak destekler.

Tebliğ sonrası ise içsel değerlendirme ve şükürle süreci tamamlamak gerekir. Kalpte huzur ve teslimiyet hissi, tebliğin gerçek manevî ölçüsüdür. Karşı tarafın tepkisi olumlu ya da olumsuz olabilir; asıl başarı, Allah katında niyetin temizliği ve samimiyetin devamıdır. Bu nedenle tebliğ sürekli bir süreçtir; her adım hem tebliğciyi hem de dinleyeni olgunlaştırır. Zikir ve kısa dualar, bu sürecin sonunda kalbi tazeler ve huzuru pekiştirir.

Birebir tebliğ, sözün ötesinde bir kalpten kalbe yolculuktur. Niyetin samimiyeti, kalbin arınmışlığı ve Allah’a teslimiyet, tebliğin anahtarıdır. En büyük ölçü, karşı taraftaki etki değil, Allah rızası ve kalbin huzurudur. Tebliğ sadece söz ile değil, kalbin nuru ve samimiyetin yansımasıdır.

Karşı tarafın tepkisi ne olursa olsun, asıl başarı Allah katında temiz niyet ve teslimiyet ile ölçülür. Her tebliğ, hem tebliğciyi hem de dinleyeni bir manevî yolculuğa çıkarır; sözün etkisi geçse bile kalpteki iz bırakan samimiyet baki kalır.

Yazar Hakkında

Baki ÖNCEL

04/10/2025, Nevşehir