Toplumumuzun temeline sessiz ama derinde işlenen bir illüzyonun içindeyiz. Başrolünde ‘‘modern’’ ebeveynler, kurban rolünde ise gençler… Duvarlarımızın arasında bilindik bir ninni: "Benim oğlum daha çocuk, benim kızım daha küçücük, okulu var, yaşı var…"

Bu bir merhamet, masumiyet cümlesi değil; asrımızın en büyük körlüğüdür. 

Siz evlatlarınızı evde ana kuzusu diye severken, o kuzu dışarıda kurtlar sofrasında dolaşıyor, haberiniz var mı? Siz evde “daha sorumluluk alamaz benim yavrum” diyerek kestirip attığınız o sözde küçük bedenler, sokaklarda, kafelerin loş köşelerinde, parkların kuytu kenarlarında yetişkinlerin bile cüret edemeyeceği bir cüretle, hayatlarını fütursuzca tüketiyor. 

Burada, ebeveynlerin vicdanının tam ortasına şu soruyu saplamak zorundayız: Sizde olan nefis, genç bedenlerde yok mu zannediyorsunuz?

İnsan biyolojisi sizin mezuniyet takviminizi, askerliğinizi, altınlar için yaptığınız birikimlerinizi beklemez. Hormonlar sizin ekonomik özgürlük planlarınıza itaat etmez. Allah’ın insana bahşettiği nefis, 20’li yaşlardaki bir gencin damarlarında lav gibi akarken; siz o gence ‘‘sus ve bekle’’ diyemezsiniz. Derseniz, o lav akacak başka bir yer bulur. Ve o akış, sizin ‘‘görmedim, duymadım’’ dediğiniz sokaklarda, nikahsız birlikteliklerin ve tüketilen iffetlerin enkazını yaratır. 

Garip ve acı bir terazi var önümüzde: Bir genç annesinin, babasının karşısına çıkıp ‘‘Ben Allah’ın emriyle yuva kurmak istiyorum, harama düşmek istemiyorum’’ dediğinde evde kıyamet kopuyor, “aklını mı kaçırdın sen” diye azarlanıyor. Ama aynı genç, elindeki telefonla sabahlara kadar namahremle yazıştığında, hafta sonları ‘‘arkadaşlarla’’ diyerek günahın eşiğine gittiğinde kimsenin sesi çıkmıyor. 

Helale "hayatını yakmak" deyip, harama "hayatını yaşamak" diyen bir zihniyet, bir nesli kendi elleriyle boğuyor.

Helale talip olana "acele etme" diyenler, haramı işleyene neden "dur" demiyor? Yoksa sizin derdiniz evladınızın mutluluğu değil de, rahatınız mı? Yoksa diplomaları, banka hesaplarını ve "elalem ne der" putlarını, evlatlarının maneviyatından ve ahlakından daha mı üstün tutuyorsunuz?

Peki, bu yangın nasıl söner?

O sahte korumacı maskenizi indirin. Gençlerin önüne dağ gibi yıktığınız düğün masrafları, ev eşyası listeleri ve marka takıntılarınızı yıkın. Eğer derdiniz evladınızın ahlakıysa, onlara "önce her şeyin tam olsun" şartı koşmak yerine, "Siz Allah rızası için yola çıkın, biz dağ gibi arkanızdayız" güvenini verin.

Bir anne babanın, sırtındaki en ağır vebal budur: Evladına helal kapısını kilitleyip, haramın bacasından girmeye mecbur bırakmak…

Unutmayın; sizin “o daha çocuk” diyerek sevmeye kıyamadığınız çocuklarınızı, sokaklar, şartlar ve özentiler çoktan büyüttü. Yarın mahşer gününde o gençler yakanıza yapışıp "Beni haramdan koruyacak kaleyi sen yıktın baba, sen engelledin anne!" dediğinde; "ama okulun bitmemişti" mazereti sizi kurtarmayacak.

Rabbim, benim ve tüm gençlerin iffetini muhafaza eylesin, helali kolay, haramı zor kılsın. Büyüklerimi de evlatlarının dünyasını imar ederken, ahiretini yıkanlardan olma gafletinden uzak eylesin. Onlara feraset ve anlayış, bizlere de rızaya uygun, hayırlı yuvalar nasip etsin. Amin.

Yazar Hakkında

Emin ŞEKERCİ