İlahi Murakabe

“Allah’ın, içlerinde gizlediklerini ve fısıltılarını bildiğini ve Allah’ın gaybleri çok iyi bilen olduğunu bilmediler mi?” (Tevbe, 9/ 78)

Ey “…Şüphesiz Allah (kullarından) hakkıyla haberdardır. Onları hakkıyla görür.”[i] fermanının sahibi olan Allah’ım!  Gördüklerimizin ve göremediklerimizin hamdlerinin tamamıyla sana hamd ediyoruz.

Ey “…(Ey Muhammed!) Seni insanlara bir peygamber olarak gönderdik. Şahit olarak Allah yeter.”[ii] fehvasıyla nübüvvetinin tasdikine Allah’ın şahit olduğu şanlı Rasül! Rabbimizin tüm salatı ve selamı senin üzerine olsun.

İlahi murakabe, kulağınıza, beraberliğinden şeref duyulacak bir Zat-ı Ecell’in birlikteliğini fısıldayan bir müjde-i azimdir. “Her an birliktelik duygusuna sahip olanlar için bu müjde, hayatın yegane kaynağı ve şu edna dünya sürgününde gönüllere su serpen yegane tesellidir.

Senden ayrılığa razı olan gönle, gönül denir mi ya Rab!

Senden ayrı kalmaya niyet eden, kalp mi demir mi ya Rab!

Ey bizi, bizden iyi bilen Allah’ım bize eşyanın hakikatini göster. Bize, bizi göster. Bizi, bize göster.

Ey kara gecenin koyu karanlığında kara taşın üzerindeki kara karıncayı gören Allah!

Ey ak sütün içindeki ak kılı bilen Allah!

Ey gizlilikler içinde en sessiz fısıltıya agâh olan Allah!

Ey bilinmezlikler içinde -bilinmesin için- gönüllerde gizleneni bilen Allah!

Ey muhbirlerin, ihbarına imkân bulamadıkları haberlerden haberdar olan Allah!

Ey gayb ve şahadetin âlimi olan Allah!

Ey en sessiz feryatları, en ince iniltileri, en latif incelikleri bilen Allah!

Ey tenhalarda gözlerden akan yaşlara,  gönle akan yaşlara vakıf Allah!

Ey kesif kalabalıklar içinde kendine yapılan çağrıdan haberdar olan Allah!

Ey kullarının içinde kulunu gören Allah, bilen Allah!

Ey dertlilerin derdini, söylemeden bilen Allah!

Ey isteyenin duası olmadan istediğini veren Allah!

Ey muhtacın ihtiyacını, ihtiyaç hissetmeden bilen Allah, veren Allah!

Ey her hainin ihanetini bilen ve hesabını gören Allah!

Ey gözlerin ihanetini, ellerin, dillerin ve gönüllerin ihanetini bilen Allah, sezen Allah!

Ey gönüllerdeki imana, samimiyete, sıdka ve aşka vakıf olan Allah!

Ey körelmiş kalplerdeki, bunalmış göğüslerdeki inkarı, nifakı, şirki ve isyanı bilen Allah! Bize bizi göster, bizi bize göster. Gizliliklerimizi ve aşikarlıklarımızı affet. Lütfet.

Sen her şeyi bilensin. “Seni bütün eksikliklerden uzak tutarız. Senin bize öğrettiklerinden başka bizim hiçbir bilgimiz yoktur. Şüphesiz her şeyi hakkıyla bilen, her şeyi hikmetle yapan sensin”[iii]

Ey Allah’ım, Sen zalimlerin en iyi bilesin.

“Allah, o zalimleri hakkıyla bilendir.”[iv]

“Gerçekten birçokları nefislerinin arzularına uyarak bilmeden (halkı) saptırıyorlar. Şüphesiz senin Rabbin, haddi aşanları çok iyi bilir.”[v]

Senden sakınan salih kullarını da sen çok iyi bilirsin.

“Allah, kendine karşı gelmekten sakınanları çok iyi bilendir.”[vi]

 “Allah, şükreden kullarını daha iyi bilen değil mi?”[vii]

 “Şüphesiz senin Rabbin, yolundan sapanı çok iyi bilir ve yine O, doğru yolu bulanları en iyi bilendir.”[viii]

“Allah, herkesin kalbinde olanı en iyi bilen değil midir? Allah, elbette kendisine iman edenleri de bilir ve elbette münafıkları da bilir.”[ix]

Gizlediklerimizi de açıkladıklarımızı da en iyi sen bilirsin.

“İyi bilin ki, elbiselerine büründükleri zaman bile, Allah onların gizlediklerini de açığa vurduklarını da bilir. Çünkü O, göğüslerin özünü (kalplerde olanı) hakkıyla bilendir.”[x]

Vücudunu elbiseyle kapatırsın. Ya elbiseden nasıl kapatacaksın? Herkesten gizlendik de Rabbim bir Senden gizlenmedik.

“Siz kulaklarınızın, gözlerinizin ve derilerinizin aleyhinizde şahitlik edeceğinden korkarak kötülükten sakınmıyordunuz (gizlenmiyordunuz).  Fakat yaptıklarınızdan birçoğunu Allah'ın bilmeyeceğini zannediyordunuz.”^[xi]

Ey Allah’ım, “Seni bütün eksikliklerden uzak tutarım… Sen benim içimde olanı bilirsin, ama ben sende olanı bilemem. Şüphesiz ki yalnızca sen, gaybları hakkıyla bilensin.”[xii]

“Allah, her dişinin neye gebe olduğunu, rahimlerin artırdığı şeyi ve eksilttiği şeyi bilir. Her şey O’nun katında bir ölçü iledir.O, gaybı da görülen âlemi de bilendir, çok büyüktür, çok yücedir. (O’na göre) içinizden sözü gizleyen ile açığa vuran, geceleyin gizlenenle gündüz ortaya çıkan eşittir.”[xiii]

Ey gözlerin kendisini görmesinden münezzeh Allah’ım! Sen her şeyi görürsün, her şeyden haberdarsın. “Gözler O’nu idrak edemez ama O, gözleri idrak eder.” O, en gizli şeyleri bilendir, (her şeyden) hakkıyla haberdar olandır.”[xiv]

“…Kullarının günahlarını hakkıyla bilici ve görücü olarak Rabbin yeter.”[xv]

Ey Rabbim, kara gecenin en karanlık anında gecenin örtüsüne gizlenerek günahlara dalan kulların Senin önünde, açık bir sahrada gündüzün en aydınlık zamanında bulunan kimse ile birdir. “Alimu’l-gaybi ve’ş-şehadeti” olan Sensin. Açığı da gizliyi de bilen Sensin. Sana gizli mi var Allah’ım, Sana gayb mı var? Bizim şehadetimiz de sana şehadet, gaybımız da.

Son sözümüz olarak Rabbimizin bir fermanını dile getirelim:

“Yavrum! Şüphesiz yapılan iş bir hardal tanesi ağırlığında olsa ve bir kayanın içinde, yahut göklerde ya da yerin içinde bile olsa, Allah onu çıkarır getirir. Çünkü Allah, en gizli şeyleri bilendir, (her şeyden) hakkıyla haberdar olandır.”[xvi]

“Onsuz sözün gör nedir, çok söz hayvan yüküdür

Arife bir söz yeter tende gevher var ise.”    Yunus Emre