Baki ÖNCEL
Hak Kimin? Nefsin ve Devletin Sınırı
23/03/2026
İnsan, sahip olma duygusuyla yaratılmıştır. Bu duygu, ölçü içinde kaldığında düzen kurar; fakat sınırı aştığında zulme dönüşür. Bugün dünyada yaşanan çatışmaların görünen sebepleri çoktur: güvenlik, tarih, siyaset… Fakat çoğu zaman asıl sebep daha derindedir: Tamah. Bu tamah, iki yerde ortaya çıkar: Ferdin nefsinde ve devletin siyasetinde. Bir insan düşünelim… Kendisine ait olmayan bir mala göz diker. Başkasının hakkını küçümser. Güç bulduğunda ise artık sınır tanımaz. Burada şu soru kaçınılmazdır: “İnsan, başkasının malını, canını ve onurunu ne hakla kendine ait görür?” Bu sorunun gerçek bir cevabı yoktur. Çünkü hak, güçten değil; adaletten doğar. Nefis ise adaleti değil, üstün olmayı ister. Aynı durum devletler için de geçerlidir. Devletler, insanlardan oluşur. Ve çoğu zaman fertteki nefis, devlet ölçeğinde büyür. Daha fazla toprak… Daha fazla kaynak… Daha fazla güç… Bu arzular meşrulaştırıldığında savaşlar başlar. Ama değişmeyen soru yine karşımızdadır: “Bir devlet, başka bir milletin toprağını, canını, malını ve namusunu ne hakla kendine ait görür?” Verilen cevaplar çoğu zaman aynıdır: Güç, güvenlik, tarih… Oysa bunların hiçbiri hakikî bir meşruiyet oluşturmaz. Çünkü hak; zorla alınan değil, meşru olandır. Bir insanın canı, malı, onuru ve yaşam hakkı dokunulmazdır. Bu dokunulmazlık, ne bir devletin kararıyla başlar, ne de onun gücüyle sona erer. Burada asıl mesele şudur: Ferdin nefsinde başlayan haksızlık, zamanla topluma yayılır… Ve sonunda devlet politikası hâline gelir. Yani büyük zulümler, küçük haksızlıkların büyümüş hâlidir. Bu yüzden mesele sadece savaşları durdurmak değildir. Asıl mesele, insanın içindeki sınırı öğretmektir. Bugün insanlık teknolojiyle ilerlemiş olabilir. Ama hâlâ şu sorunun cevabı net değildir: “Güçlü olan haklı mıdır?” Eğer bu soruya “evet” denirse, dünya bir ormana döner. Ama “hayır” denirse, işte o zaman adalet başlar. Gerçek sınır haritalarda değildir. Gerçek sınır, insanın kalbindedir. Nefis, sınırını bilmezse hiçbir anlaşma barışı getirmez. Ama insan, başkasının hakkını kendi hakkı kadar kutsal görürse.. İşte o zaman savaşlar değil, insanlık kazanır. Yazar Hakkında Baki ÖNCEL |
|
|
Yorumlar |
| Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yapmak için tıklayın |
Yazarın diğer yazıları |
| Nuh Kıssası’ndan Bize Kalan - 15/11/2026 |
| Bütün bu dersler bizi aynı noktaya getiriyor: Gemi tufandan önce yapılır. |
| Tufan: Artık Geri Dönüş Yok - 10/11/2026 |
| Tufanı yalnızca gökten boşalan yağmur ve yerden yükselen sular olarak görmek, kıssanın bize düşündürdüğü daha derin anlamı kaçırmamıza sebep olabilir. |
| Gemi Yapılıyor, İnsanlar Gülüyor - 29/10/2026 |
| Allah Teâlâ, Nuh aleyhisselâma gemiyi yapmasını emreder: “Gözlerimizin önünde ve vahyimiz uyarınca gemiyi yap...” |
| İnsandan Bütün Varlığa Uzanan Hizmet Şuuru - 22/10/2026 |
| Mesele, hizmeti hayatın belli zamanlarına sıkıştırmak değil, hayatın tamamını bir hizmet şuuruyla yaşayabilmektir. |
| 950 Yıl: Bir Peygamber Bize Başarıyı Öğretecek - 26/09/2026 |
| Nuh Aleyhisselâm 950 yıl boyunca vazifesini sürdürdüyse, biz birkaç yıllık bir gayretten sonra neden hemen sonuç bekliyoruz? |
| Nuh ve Tufan - 10/09/2026 |
| Nuh kıssasını anlamanın ilk adımı, tufanı konuşmak değildir. Tufandan önce yaşananları anlamaktır. |
| Urumçi ve Doğu Türkistan Gerçeği - 07/07/2026 |
| Bir Müslüman, mazlumun kim olduğuna değil, mazlumiyetine bakar. Çünkü merhamet, sınırlarla çevrili değildir. |
| Ümmet İçin Ne Yapıyorum? - 27/06/2026 |
| Bugün kendimize samimiyetle şu soruyu sormaya ihtiyacımız var: "Ümmet için ne yapıyorum?" Bu soru, başkalarını sorgulamak için değil; önce kendi vicdanımıza yöneltmemiz gereken bir muhasebe sorusudur. |
| Veda Hutbesi’nden Evrensel Beyannameye: Kaybolan Ruh ve Sahte Vicdanlar - 19/04/2026 |
| Asırlar önce, çölün ortasında bir hakikat haykırıldı. Ne Birleşmiş Milletler vardı, ne uluslararası mahkemeler… Ama insan vardı. Ve insanın değeri vardı. |
Devamı |