• Anasayfa
  • Favorilere Ekle
  • https://www.facebook.com/alemdardernegi
  • https://api.whatsapp.com/send?phone=+905326474501
  • https://www.twitter.com/alemdardernegi
  • https://www.instagram.com/alemdardernegi
  • https://www.youtube.com/alemdardernegi

Bagis

Üyelik Girişi
Parolamı unuttum
Üye olmak istiyorum
Videolar
Site Haritası
Site Haritası
Takvim
Site Menüsü
Reklamlar (Sol Sütun)

Kapadokya Hastanesi

Bu Alana Reklam Vermek İçin Tıklayın

Büşra TOPRAKCI POYRAZ
Zbusra571@hotmail.com
Bir Sınav Günüydü
21/10/2026



BİR SINAV GÜNÜYDÜ

Bir sınav günüydü. Kaç kere uykusu bölünmüştü "Acaba, geç mi kaldım” diye. “Daha saat varmış” diye uykuya tekrar dalmıştı. Ve sonra kalkması gereken saatte kalkıp hazırlanmaya başlamıştı.
Sınav yerine geldiğinde ise her yer kalabalıktı. Sanki bütün şehir sınava giriyor gibiydi. Kimisi emanet standı açmış. Kimisinin elinde Yasin cüzü. Kimisi de gölge bir yer bulup sınav bitimini bekleme derdindeydi.
Adım adım sınava gireceği yere giderken kimliğine ve sınav yerine bakıldı. Gireceği kat ve salonu tarif ediyorlardı. Sınav heyecanı ve stresi artmasın diye idi belki de. Allah razı olsun, hepsi de kolaylaştırıyordu.
Sınıfa girdiğinde tekrar kimlik belgesi ve giriş belgesi kontrol edildi. Sonra oturacağı sıraya, gözetmen yönlendirdi. Masasına geçtiğinde ise tahtada yazan yazılar dikkatini çekmişti.
O süreler arasında dışarı çıkmak yasaktı. Gözetmen son kez seslenmişti. “Eğer lavabo ihtiyacınız varsa çıkın. İki dakikadan sonra çıkmanız yasak,” diye uyarıda bulunmuştu.
Sınav boyunca konuşmak, soru sormak, ayağa kalkmak, sağına soluna bakmak yasaktı. “Bunları yapmazsınız ama ben okumak zorundayım, malum kamera var, kayıtta” diye de ilave ediyordu.
Kitapçıklar dağıtıldı, tek tek kontrol edildi ve “Biz başlayın diyene kadar kimse başlamasın” diye yine ikazda bulundu. Ve “artık sınav başlamıştır” dendi.
Herkes sınavına odaklanmıştı. Hiç kimse, yerinden kalkmak istese bile kalkamamıştı. “Bu soru hiç çalıştığım yerden değilmiş” diye yüksek sesle söylemedi. “Acıktım” diyemedi. “Bir kahve olsa daha güzel çözerim” diyemedi. “Canım sıkıldı” deyip kalkıp dışarı çıkamadı. Canının sıkılmasını bırak, lavabo için bile çıkılması yasaktı.
Yanındaki ile “Şu soru çok zormuş” diye yorum yapıp konuşulmadı.
Ve bir ses: “Son 5 dakika!”
Sona gelindiğini anladı ve son ses duyuldu: “Sınav bitmiştir!”
Evet, şimdi dünyadayken yapılan sınav da dahi böyle ihtimam gösteriliyorsa, imtihan olarak gönderildiğimiz bu hayat… Her gün farklı soru(n)! Yaşadığımız dünya aslında sınav salonu.
Salondaki imtihanlara tepkimiz, konuşmalarımız, söylenmelerimiz, yüzümüzü ekşitmelerimiz, sınav salonunu terk etmek istemelerimiz hepsi kayıt altında...
Kehf Suresi 49. ayet:
“Kitap ortaya konmuştur. Suçluların onda yazılı olanlardan korktuklarını görürsün. ‘Eyvah hâlimize! Bu nasıl bir kitapmış ki küçük büyük hiçbir şey bırakmaksızın hepsini sayıp dökmüş!’ derler. Böylece yaptıklarını karşılarında bulmuşlardır.”
Kaf Suresi 17 ve 18. ayetler:
“Üstelik biri sağında, biri solunda oturmuş iki alıcı melek, onun amellerini kaydetmektedir.”
İnfitâr Suresi 10-12. ayetler:
“Şunu bilin ki üzerinizde bekçiler var, üstün, değerli kâtip melekler. Kirâmen Kâtibîn. Onlar yapmakta olduğunuz her şeyi bilirler.”
 
Yazar Hakkında

Büşra TOPRAKCI POYRAZ



Yorum Yaz
864 kez okundu. Yazarlar

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yapmak için tıklayın

Yazarın diğer yazıları