• Anasayfa
  • Favorilere Ekle
  • https://www.facebook.com/alemdardernegi
  • https://api.whatsapp.com/send?phone=+905326474501
  • https://www.twitter.com/alemdardernegi
  • https://www.instagram.com/alemdardernegi
  • https://www.youtube.com/alemdardernegi

Bagis

Üyelik Girişi
Site Haritası
Takvim
Site Menüsü
Reklamlar (Sol Sütun)

Kapadokya Hastanesi

Bu Alana Reklam Vermek İçin Tıklayın

Baki ÖNCEL
Tufan: Artık Geri Dönüş Yok
10/11/2026




TUFAN: ARTIK GERİ DÖNÜŞ YOK

 

Uyarı Biter, Gerçek Başlar

Gemi yapılmıştı.

Yıllar boyunca anlatılan hakikat karşısında direnilmişti.

Uyarılar dinlenmemişti.

İnsanlar gülmüş, Nuh aleyhisselâm ise vazifesine devam etmişti.

Fakat şimdi başka bir aşamaya gelinmişti.

Artık mesele, insanların Nuh'a ne söylediği değildi.

Artık mesele, geminin neden yapıldığı da değildi.

Beklenen gerçek kapıya dayanmıştı.

Çünkü insan hayatında bazı anlar vardır.

Bir sözün söylendiği an…

Bir uyarının yapıldığı an…

Bir fırsatın bulunduğu an…

Ve bir de artık o fırsatın geride kaldığı an.

Nuh kıssasında tufan, işte böyle bir eşiği gösterir.

 

Tufan Bir Anda Gelmedi

Tufanı yalnızca gökten boşalan yağmur ve yerden yükselen sular olarak görmek, kıssanın bize düşündürdüğü daha derin anlamı kaçırmamıza sebep olabilir.

Çünkü tufandan önce uzun bir süreç yaşanmıştır.

Tevhid zayıflamıştı.

Yanlış inançlar yerleşmişti.

Alışkanlıklar hakikatin önüne geçmişti.

Uyarılar reddedilmişti.

Hakikati getiren peygamber küçümsenmişti.

İnsanlar yanlışta ısrar etmişti.

Sonra gemi yapılmıştı.

Ve nihayet beklenen gün gelmişti.

Demek ki görünürdeki tufandan önce, toplumun içinde başka bir süreç yaşanmıştı.

Önce gönüllerde bir bozulma başlamış, sonra bu bozulma hayata ve topluma yansımıştı.

Tufan, bütün bunların ardından gelen büyük sonuçtu.

Bu yüzden kıssanın bize düşündürdüğü soru yalnızca:

“Tufan nasıl geldi?” değildir.

Belki daha önemli soru şudur:

“Tufana gelinceye kadar neler yaşandı?”

 

Sonra Gök Açıldı

Kur'an'da Nuh aleyhisselâma gemiye binmesi ve beraberindekileri alması bildirilir.

Ve ardından beklenen hadise gerçekleşir.

Sular yükselir.

Yağmur başlar.

Yer de suyunu ortaya çıkarır.

Artık daha önce görülmeyen bir manzara ortaya çıkmıştır.

Bir zamanlar insanların anlamsız bulduğu gemi, şimdi hayatın sığınağı hâline gelmiştir.

Bir zamanlar alay konusu olan hazırlık, şimdi kurtuluşun vesilesidir.

Ve bir zamanlar uzak görünen tufan, artık herkesin gözlerinin önündedir.

İşte burada çok çarpıcı bir hakikat ortaya çıkar:

Bir şeyin doğru olduğunu anlamak için onun gerçekleşmesini beklemek, bazen çok geç kalmaktır.

Nuh'un kavmi için gemi yapılırken her şey hâlâ “normal” görünüyordu.

Tufan görünmüyordu.

Sular yükselmemişti.

Fakat Nuh aleyhisselâm biliyordu:

Emir gelmişti. Hazırlık yapılmalıydı.

İnsan En Çok Her Şey Normalken Yanılır

Belki de insanın en büyük yanılgılarından biri budur.

Her şey yolundayken tehlikeyi düşünmez.

Sağlığı yerindeyken hastalığı…

İmkânı varken mahrumiyeti…

Ailesi yanındayken ayrılığı…

Vakti varken vakitsizliği…

Gücü varken güçsüzlüğü…

Ve fırsatları açıkken kapanabilecek kapıları düşünmez.

Çünkü insan çoğu zaman bugünün sakinliğini yarının garantisi zanneder.

Nuh kavminin kıssası ise bize şunu düşündürür:

Sakinlik, sonsuzluk anlamına gelmez.

Bir fırsatın bugün elimizde olması, yarın da elimizde olacağı anlamına gelmez.

Bir uyarıyı bugün duyabiliyor olmamız, onu sonsuza kadar duyacağımız anlamına gelmez.

Gemiye Binmek Yetmedi; Kimin Gemiye Bindiği Önemliydi

Tufan sahnesinin en sarsıcı taraflarından biri de aile meselesidir.

Nuh aleyhisselâmın oğlu gemiye binmeyenler arasındadır.

Babası ona seslenir.

Onu imana ve kurtuluşa çağırır.

Fakat o, kendisini koruyacağını düşündüğü başka bir yere yönelir.

Dağa…

Ve insanın zihninde unutulmayacak o cümle ortaya çıkar:

“Beni sudan koruyacak bir dağa sığınacağım.”

Fakat dağ da onu koruyamaz.

Çünkü mesele artık yüksek bir yere çıkmak değildir.

Mesele, Allah'ın emrine teslim olmaktır.

Burada insanın çok ağır bir yanılgısıyla karşılaşıyoruz:

İnsan bazen kurtuluşu doğru yerde değil, güçlü olduğunu düşündüğü yerde arar.

Malına güvenebilir.

Soyuna güvenebilir.

Makâmına güvenebilir.

Çevresine güvenebilir.

Bilgisine güvenebilir.

Gücüne güvenebilir.

Ama insanın bütün dayanakları, Allah'ın hükmü karşısında yetersiz kalabilir.

Nuh'un oğlu için de mesele babasının oğlu olmak değildi.

Mesele iman ve teslimiyetti.

Soy Yakınlığı Başka, İman Yakınlığı Başkadır

Nuh kıssasının aile üzerinden verdiği derslerden biri de budur.

Bir peygamberin yakını olmak, insanı kendiliğinden kurtuluşa ulaştırmaz.

Kan bağı, iman bağının yerine geçmez.

Aile elbette büyük bir emanettir.

Anne-babanın, çocukların, eşlerin birbirlerine karşı sorumlulukları vardır.

Fakat hiç kimse bir başkasının imanını onun yerine taşıyamaz.

İnsan sevdiğini uyarabilir.

Doğruyu gösterebilir.

Nasihat edebilir.

Elinden geleni yapabilir.

Ama nihai tercih, kişinin kendisine aittir.

Bu yüzden Nuh kıssası bize aile konusunda hem sorumluluk hem de gerçekçilik öğretir:

Sevdiklerimizi kurtarmak istiyorsak, onları yalnızca dünya hayatına değil, hakikate de hazırlamalıyız.

Bazen İnsan Gemiye Çok Yakındır Ama İçinde Değildir

Bu, kıssanın üzerinde uzun uzun düşünmemiz gereken başka bir yönüdür.

İnsan gemiyi görebilir.

Gemi hakkında konuşabilir.

Geminin doğru olduğunu kabul edebilir.

Hatta gemiye çok yakın olabilir.

Ama bütün bunlar, onun gerçekten geminin içinde olduğu anlamına gelmez.

Bilmek başka şeydir.

Görmek başka şeydir.

Kabul etmek başka şeydir.

Teslim olmak ise bambaşka bir şeydir.

Nuh kavminin imtihanı yalnızca hakikati işitip işitmemek değildi.

Hakikati duydukları hâlde ona nasıl karşılık verecekleriydi.

İşte insanın asıl tercihi burada ortaya çıkar.

 

Son Anda Gelen Pişmanlık

Tufanın yükseldiği, suların her tarafı kapladığı anda artık önceki imkânlar yoktur.

Daha önce küçümsenen uyarılar artık çok değerlidir.

Daha önce anlamsız görülen gemi artık hayatın sığınağıdır.

Fakat bazı fırsatlar, ancak kaybedildikten sonra değer kazanır.

İşte bu yüzden Nuh kıssası yalnızca geçmişte yaşamış bir kavmin hikâyesi değildir.

Aynı zamanda insanın erteleme hastalığına karşı güçlü bir uyarıdır.

“Sonra yaparım.”

“Biraz daha zaman var.”

“Şimdilik gerek yok.”

“Daha sonra düşünürüm.”

İnsan bazen bu cümlelerle kendisini rahatlatır.

Fakat hayatın bize garanti ettiği tek şey, zamanın sınırsız olmadığıdır.

 

Tufanın En Büyük Dersi

Belki de tufanın en büyük dersi şudur:

Uyarılar varken hazırlık yapılmalıdır.

Çünkü tufan başladığında gemi yapmaya başlamak mümkün değildir.

İmtihan kapıya geldiğinde hazırlık için ayrılan zaman bitmiş olabilir.

Bu yüzden asıl mesele tufanı beklemek değildir.

Asıl mesele, tufan gelmeden önce ne yaptığımızdır.

İmanımızı ne kadar sağlamlaştırdık?

Ahlâkımızı ne kadar güzelleştirdik?

Ailemize ne kadar sahip çıktık?

Çocuklarımızı neye hazırladık?

Bize verilen ilmi ne kadar hayata taşıdık?

Bize yapılan uyarılardan ne kadar istifade ettik?

Ve en önemlisi:

Hayatımızda bugün inşa edilmesi gereken bir gemi var mı?

 

Tufan Gelmeden Önce

Nuh kıssasının bize düşündürdüğü en güçlü hakikatlerden biri burada saklıdır:

Gemi tufandan önce yapılır.

Tufan başladıktan sonra değil.

Sular yükseldikten sonra değil.

Herkes tehlikeyi gördükten sonra değil.

Henüz insanlar gülerken…

Henüz çevremizdeki herkes normal hayatına devam ederken…

Henüz bize “Buna ne gerek var?” denilirken…

İşte gemi o zaman yapılır.

Çünkü hazırlığın kıymeti, tehlike ortaya çıkmadan önce vardır.

 

Bugüne Büyük Bir Ayna

Burada dikkatli olmalıyız.

“Nuh kavmi şöyleydi, bugün de aynen böyledir” diyemeyiz.

Kıssaları böyle doğrudan eşleştirmek doğru değildir.

Fakat insanın zaafları çağlar boyunca değişmeyebilir.

Kibir…

İnat…

Alışkanlığa körü körüne bağlanmak…

Hakikati reddetmek…

Uyarıyı küçümsemek…

Çoğunluğun peşine takılmak…

Yanlışta ısrar etmek…

Bunlar insanın her çağda karşılaşabileceği zaaflardır.

İşte kıssa tam burada bize ayna olur.

Aynaya bakıp başkasını suçlamak için değil…

Kendimizi görmek için.

 

Gemi ve Tufan Arasında

Üçüncü taşta bir sahne vardı:

Bir tarafta geminin tahtaları…

Bir tarafta kahkahalar…

Bir tarafta Nuh aleyhisselâmın sabrı…

Diğer tarafta insanların alayı…

Şimdi ise aynı gemi başka bir anlam kazanmıştır.

Kahkahaların yerini korku almıştır.

Alayın yerini pişmanlık almıştır.

Ve fırsatın yerini sonuç almıştır.

İşte hayatın bazı gerçekleri böyledir.

Fırsat varken küçük görünen şey, sonuç geldiğinde hayatî hâle gelebilir.

Bu yüzden insan, sonucu beklemeden hazırlanmalıdır.

 

Kıssadan Hisse: Kapılar Açıkken

Nuh kıssası bize şunu öğretir:

Uyarıyı küçümseme.

Fırsatı erteleme.

Hakikati yalnızca duyup geçme.

İmanını, aileni, ahlâkını ve hayatını tufandan önce inşa et.

Çünkü bazı kapılar uzun süre açık kalabilir.

Fakat sonsuza kadar açık kalacakları garanti değildir.

Ve insanın en büyük pişmanlığı bazen yanlış bir tercih yapmak değil…

Doğru tercihi yapmak için artık zaman kalmadığını anlamaktır.

Tufan geldi.

Gemi yerini buldu.

Sular çekilmeye başladı.

Geride ise büyük bir ibret kaldı.

Fakat kıssa henüz bizim için bitmedi.

Çünkü şimdi artık şu soruya geliyoruz:

Nuh kıssasından bize ne kaldı?

İşte beşinci taş tam burada başlıyor.

 

Yazar Hakkında


Baki ÖNCEL



220 kez okundu. Yazarlar

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yapmak için tıklayın

Yazarın diğer yazıları

Nuh Kıssası’ndan Bize Kalan - 15/11/2026
Bütün bu dersler bizi aynı noktaya getiriyor: Gemi tufandan önce yapılır.
Gemi Yapılıyor, İnsanlar Gülüyor - 29/10/2026
Allah Teâlâ, Nuh aleyhisselâma gemiyi yapmasını emreder: “Gözlerimizin önünde ve vahyimiz uyarınca gemiyi yap...”
İnsandan Bütün Varlığa Uzanan Hizmet Şuuru - 22/10/2026
Mesele, hizmeti hayatın belli zamanlarına sıkıştırmak değil, hayatın tamamını bir hizmet şuuruyla yaşayabilmektir.
950 Yıl: Bir Peygamber Bize Başarıyı Öğretecek - 26/09/2026
Nuh Aleyhisselâm 950 yıl boyunca vazifesini sürdürdüyse, biz birkaç yıllık bir gayretten sonra neden hemen sonuç bekliyoruz?
Nuh ve Tufan - 10/09/2026
Nuh kıssasını anlamanın ilk adımı, tufanı konuşmak değildir. Tufandan önce yaşananları anlamaktır.
Urumçi ve Doğu Türkistan Gerçeği - 07/07/2026
Bir Müslüman, mazlumun kim olduğuna değil, mazlumiyetine bakar. Çünkü merhamet, sınırlarla çevrili değildir.
Ümmet İçin Ne Yapıyorum? - 27/06/2026
Bugün kendimize samimiyetle şu soruyu sormaya ihtiyacımız var: "Ümmet için ne yapıyorum?" Bu soru, başkalarını sorgulamak için değil; önce kendi vicdanımıza yöneltmemiz gereken bir muhasebe sorusudur.
Veda Hutbesi’nden Evrensel Beyannameye: Kaybolan Ruh ve Sahte Vicdanlar - 19/04/2026
Asırlar önce, çölün ortasında bir hakikat haykırıldı. Ne Birleşmiş Milletler vardı, ne uluslararası mahkemeler… Ama insan vardı. Ve insanın değeri vardı.
Hak Kimin? Nefsin ve Devletin Sınırı - 23/03/2026
Bir insanın canı, malı, onuru ve yaşam hakkı dokunulmazdır. Bu dokunulmazlık, ne bir devletin kararıyla başlar, ne de onun gücüyle sona erer.
 Devamı