Masum Anadolu’m… Çocukları yetim,

Babası şehid, anası meşhud, hatim.

Savaş harb üstüne; iki darb bir niyet,

Mazisi necib millet, ikbali ketim…

Durum vahim… İşte hal; pür melal hane,

Fakirlik diz boyu, işsizlik bahane.

Nerdesin sebeb? Dinle efgan gönlümü;

Çil horoz damda, kul namazda şahane…

Gurbet illerinde umut oldu ekmek,

Bir avcı önünde ceylan gibi sekmek,

Öyle zor ki; postu deldirmeden hayat,

Gidiş ve geliş yolunda cefa çekmek…

Kemer evde; teneke soba, nal gibi.

Oğlan ve kız büyümüşler, har dal gibi.

Haber geldi:“ İşçi arıyor Almanya!’’

Ağızlarda damak tadı, şah bal gibi…

Tamam! Dedim, hopladım: İşte bu kadar!

Garib anam inşaallah der; bi-karar.

Mektup gelmiş; İşçi Bulma Kurumu’ndan

Hanım Sultan baktım; tahta bavul arar…

Sirkeci’den tren kalktı; rah Almanya.

Yaşlı gözler yare baktı; vah Almanya.

Ümit düldül, çile bülbül, ben de Nedim.

Kalb mahzun, gönül ağlar ki; ah Almanya…

Gece saat on; döndü akrep, yelkovan.

Münih’te bir düdük öttü, oldum revan.

Keder esti kader, geldim Almanya’ya.

Pamuk yatak, yün yorgan, sanki bir keven…

Ekim, bin dokuz yüz altmış bir, Tschüss Ali!

Nein /Hayır, Montag/Pazar, bu gün Salı.

Kader ne der, peder ne der, bilmem amma;

Bahar hüzün, kış matem, yaz Almanya’lı…

Gül/Rose, Gün/Tag, Guten Tag, Ja Bruder!

Brot/Ekmek, Wasser/Su ki; dil bir keder.

Kilise Çanı vurdu beyin zarıma,

Aman Allah’ım! Nasıl böyle bir kader?..

Sürek oynadım; coştu para, Mark, Dolar.

İzin aldım firmadan, boynumda fular.

Mercedes’le gelmişim Kapıkule’ye; Evet…

Bundan sonra her şey Alles klar!

Israr ettim dönüşte, Sultan gelmedi.

Hastadır anam! Nasıl geleyim? dedi.

Laf dinlemez bir nefsim var: Kocaoğlan;

Sabine’nin dostu oldu, nankör kedi…

Bir çuval inciri ediverdim berbad,

Akibetim hüsran oldu; zulüm ile abad,

Asker oğlum, gelin kızım küstüler,

Ne mektup, ne telgraf, ne hürmetle yad…

Bir traktör alıp dönmekti hedefim,

Sultan öldü, kırıldı elmas sedefim,

Cami, dernek, cemiyet ve yoksa DİTİB,

Kilisede dürülmüştü çoktan defim…

Elli yıldır burdayım, emekli Nedim,

Niçin geldim Almanya’ya? Bilemedim.

Çok ağladım, inledim bu ana kadar.

Cilvesidir kaderin; Teslim ol! dedim…

12/09/2011 Hamdi ÖZ DİTİB Burgau Selimiye Camii Din Görevlisi 

NOT: İş bu; Almanya’ya gelişimizin 50.yılı anısına kaleme alınan şiir, on ikili hece vezni üzerinden, on dört kıta olarak yazılmış olup gurbetin kahrını çekenlere armağan edilmiş ve bütün okuyucuların beğenisine sunulmuştur.