Zulmün ayyuka çıkıp küfrün hüküm sürdüğü

Şirkin karanlığını dağın taşın gördüğü

Zalimlerin mazlumu tuzağa düşürdüğü

Dünya böyle bir dönem yaşadı umarsızca

Değerler yok edildi, yaşandı vakarsızca

Mazlumların ahını dindirecek beklendi

Her yeni doğan günle yeni umut eklendi

Bir arayış bir özlem gönüllere yüklendi

Diller onun adını semalardan seslendi

Onun gelişi için bütün cihan süslendi

Beşyüz yetmiş bir yılı Rabiul evvel ayı

Yeryüzünde doğan nur aydınlattı semayı

Dünya ondan öğrendi şefkati acımayı

Hoşgeldin gönlümüze hoşgeldin Peygamberim

Dünya denen zindanı aydınlatan Rehberim

İnsanlar insanlığı öğrendi ahlakından

Verdiğin müjdeleri hissettik hep yakından

Yoluna pervaneyiz muhabbetten aşkından

Hayatın baştan sona hem edep hem adalet

Dinimiz tamamlandı sona erdi risalet

Ümmet olmak bir şeref Rabbim lütfetti bize

Seni Kur’an övüyor gerek yok başka söze

Sana olan hasretim indi özdende öze

Şefaat sahibi sen lütfen bizi unutma

Muhabbetsiz yanarız başkasıyla bir tutma

Ümmetinden bu garip kurban ayak izine

Tanıdığımdan beri hasretim nur yüzüne

Bin Yaşar feda olsun senin bir tek sözüne

Muştu sensin müjde sen şefaatçim ol benim

Yarın mahşer yerinde yanmasın bu bedenim

Yazar Hakkında

Yaşar TAŞKESEN

03/09/2025